Συν/Συριζα, Μ-Λ ΚΚΕ, ΚΚΕ μ-λ, ΣΕΚ, Κόκκινο, ΔΕΑ, ΝΑΡ, ΚΟΕ, ΟΑΚΚΕ, ΕΑΚΚΕ, ΑΚΟΑ και διάφοροι άλλοι. Ζητάω συγνώμη για τους λοιπούς πουθενάδες που ξέχασα. Υπάρχει μια σχετική καούρα σε όλους αυτούς για το ΚΚΕ. Ίσως όχι στον Συν, γιατί αυτοί θέλουν να γίνουν Πασοκ στην θέση του Πασοκ. Μέχρι όμως να τα καταφέρουν και για να την βγουν από τα αριστερά στο Πασοκ, προσπαθούν να γίνουν ΚΚΕ. Ή τουλάχιστον να αποκτήσουν το λαϊκό πάτημα και την απήχηση του ΚΚΕ. Την ιδιαιτερότητα που έχει το ΚΚΕ. Δηλαδή, να το σκέφτεται ο εργάτης, ο αγρότης, η νοικοκυρά, ο νέος και να ξέρει ότι υπάρχει ένα κόμμα που μπορεί να στηριχτεί επάνω του.
Ως τώρα, κανένας από όλους αυτούς δεν το έχει καταφέρει. Ο Συν/Συριζα γιατί πατάει πάντα σε δύο, μπορεί και τρεις και τέσσερις, και γιατί είναι χαρακτηριστικό φαινόμενο διγλωσσίας. Κρατάει παντα καβάτζες κι αυτό γιατί πολύ απλά είναι τόσες πολλές οι τάσεις του, μικρές και μεγάλες. Δεν θέλουν όμως να φιμώσουν κανέναν, μιας και οι ίδιοι δεν είναι ΚΚΕ. Ουστ από δω ξεφτίλες! Την διγλωσσία σας και την ανικανότητα σας την ονομάζεται πολυσυλλεκτικότητα και ελευθερία απόψεων και εκφράσεων. Τον Αλέξη όμως τον θάψατε, για να πάει ο Αλέκος στο ντιμπέιτ και να μην ξεφτιλιστείτε. Ουστ που θα μας πείτε για δημοκρατία! Εμάς που η εσωκομματική μας ψήφος έχει την ίδια βαρύτητα, είτε σηκώνω εγώ το κουλό μου ή η Αλέκα το χέρι της.
Οι υπόλοιποι, όπως προείπα, είναι πουθενάδες. Ανύπαρκτες πολιτικές, κανένα αντίκρυσμα στην κοινωνία. Θα πάω να πω στον πατέρα μου “πατέρα ψήφισα ΑΚΟΑ” και θα μου πει “στην μάνα σου το πες;”. Η μάνα μου θα με ρωτήσει “τιντούτο το ΑΚΟΑ” και γω θα πρέπει να της εξηγήσω ότι αριστερά στην Ελλάδα δεν είναι μόνο το απολιθωμένο και κοινοβουλευτικό ΚΚΕ, αλλά και άλλα κόμματα και οργανώσεις όπως αυτά που έγραψα στην αρχή του post μου. Ναι και; Που είναι όλοι αυτοί στους μεγάλους αγώνες της εργατικής τάξης;
Τους χαλάει το ΚΚΕ που είναι απολιθωμένο; Δεν είναι απολιθωμένο, γιατί η κομμουνιστική ιδεολογία όπως την πρωτοδιαμόρφωσαν ο Ένγκελς (προσωπική αγάπη) και ο Μαρξ και στην συνέχεια και ο Λένιν και όπως την εφαρμόζει το ΚΚΕ, είναι μια ιδεολογία ζωντανή, δυναμική, που δίνει και παίρνει καθημερινά. Εξελίσσεται, ισχυροποιείται, δοκιμάζεται καθημερινά, χωρίς να χάνει την ιδεολογική της βάση. Και στις εκλογές, είτε είναι βουλευτικές, είτε ευρωεκλογές, είτε τοπικής αυτοδιοίκησης, ο λαός ξέρει ότι πρέπει να ψηφίζει το ΚΚΕ και τους συνδυασμούς που αυτό υποστηρίζει (για την ΤΑ). Όπως έγραψε και ο Ένγκελς στην “Καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους”:
“Στο μέτρο όμως που (το προλεταριάτο) ωριμάζει για την αυτοαπελευθέρωσή του, συγκροτείται σε δικό του κόμμα, εκλέγει τους δικούς του εκπροσώπους και όχι τους εκπροσώπους της τάξης των κεφαλαιοκρατών. Το γενικό δικαίωμα ψήφου είναι έτσι ο δείκτης της ωριμότητας της εργατικής τάξης. Περισσότερο δεν μπορεί να είναι και δεν θα είναι ποτέ μέσα στο σημερινό κράτος, αλλά κι αυτό φτάνει. Την ημέρα που το θερμόμετρο του γενικού δικαιώματος ψήφου θα δείχνει στο σημείο του βρασμού ανάμεσα στους εργάτες, θα ξέρουν κι αυτοί, όπως και οι κεφαλαιοκράτες, τι να κάνουν.”
Οπότε ακόμα και μέσα από οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία, η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι ένα βήμα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά της σκλαβιάς της, ένας ακόμα δείκτης της συνειδητοποίησης των λαϊκών στρωμάτων.
Στις 7 Ιουνίου, ξεχάστε αυτούς που σας πηδάνε από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, είτε οι ίδιοι τώρα, είτε τα πατρικά τους κόμματα. Είτε ως ΝΔ, Πασοκ, είτε ως ΕΡΕ, Ένωση Κέντρου και δεν ξέρω γω τι άλλο, το μόνο που κάνουν τόσα χρόνια είναι να τρώνε από τις σάρκες μας.
Ξεχάστε αυτούς που άλλα λένε σήμερα κι άλλα αύριο, όπως ο Συν/Συριζα, και προσπαθούν να ανέβουν ένα σκαλί πιο πάνω στην καπιταλιστική διαχείριση της χώρας, μπας και γλύψουν κανά κόκκαλο.
Ξεχάστε τους φασίστες του λά.ο.σ. και οποιονδήποτε άλλο θέλει να ξεχωρίζει τους ανθρώπους από το δέρμα τους, την θρησκεία τους, τον τόπο γέννησης, τα ήθη και τα έθιμα. Είμαστε όλοι άνθρωποι, τρώμε, αναπνέουμε, δουλεύουμε, γελάμε. Όλοι μαζί μόνο μπορούμε να καταφέρουμε κάτι. Το διαίρει και βασίλευε που πρεσβεύουν οι ρατσιστές και οι φασίστες είναι μια τακτική που το μόνο που κάνει είναι να κατακερματίζει την δύναμη της εργατικής τάξης.
Ξεχάστε και όλους αυτούς που απλά εμφανίζονται ένα μήνα πριν από κάθε εκλογική διαδικασία, βλέπε Δράση, Οικολόγους-Πράσινους και άλλες τέτοιες ηλιθιότητες. Παίζουν και αυτοί το ρόλο τους, ώστε να λειτουργήσουν σαν κυματοθραύστες και να σταματησουν το κύμα της λαϊκής αγανάκτησης. Αναχώματα στον αγώνα μας είναι και τίποτα άλλο.
Ξεχάστε… Στοπ εδώ. Για τους πουθενάδες της αριστεράς δεν θα πω κάτι άλλο. Αυτοί είναι ήδη ξεχασμένοι. ΑΠό τον λαό, την εργατική τάξη, από την μάνα τους την ίδια.
Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι το μοναδικό κόμμα που 90 χρόνια τώρα, με τα λάθη του και τις αδυναμίες του, παλεύει ως υπηρέτης της εργατικής τάξης και των λαϊκών συμφερόντων, είναι το ΚΚΕ. Το κόμμα που το έχουν τιμήσει οι αγωνιστές και οι φίλοι του με το αίμα τους.
Αν νομίζετε ότι το ΚΚΕ είναι μόνο παρελθόν, να έχετε στο μυαλό σας ότι η μοναδική ψήφος αντίστασης στο ευρωκοινοβούλιο από τα ελληνικά κόμματα, είναι και θα παραμείνει το ΚΚΕ. Στο κέντρο λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ΚΚΕ σηκώνει καθημερινά το ανάστημα του, ξεσκεπάζει πάντα τις αντιλαϊκές προσταγές της ΕΕ και αντιτίθεται, κάνοντας προτάσεις για το καλό των λαών της Ευρώπης.
Στις 7 Ιουνίου, η μοναδική ψήφος που μπορεί να τους τρομάξει είναι αυτή στο ΚΚΕ.
ΥΓ: Με τέτοιο τίτλο δεν πάω πουθενά, το ξέρω, αλλά για αλλού ξεκίνησα και αλλού έφτασα. Ο πρωτότυπος τίτλος είναι ψιλοάσχετος με το τελικό κείμενο, αλλά μου άρεσε, τον κράτησα, τον συμπλήρωσα ώστε να αντικατοπτρίζει το συνολικό μου post και ιδού το αποτέλεσμα.
