January 2008
8 posts
Κάλλιο αργά, παρά ποτέ
Άργησα, αλλά εσκεμμένα. Περίμενα να γίνει πρώτα η κηδεία. Τρεις μέρες παραπάνω δεν με ενοχλούν, μιας και τώρα θα ακουστούν πολλά. Ίσως τα περισσότερα να ακουστούν από τους “συναδέρφους” του και δεν μιλάω για θετικά, αλλά για αρνητικά. Λέω συναδέρφους, γιατί εννοείται ότι αυτό που έκανε ο πεθαμένος και συνεχίζουν οι υπόλοιποι, είναι μια δουλειά. Μάλιστα, η συγκεκριμένη στελεχική θέση...
Κόκκινο
Κόκκινο σαν το χρώμα της φωτιάς που καίει στα μαλλιά, δεν ξανάδα στην τόσο μικρή ζωή μου. Σαν τη Λαμπρή, που μικρός σαν ήμουν, η γη άνθιζε και γελούσε. Έτσι και το δικό σου γέλιο, λουλούδι στα μάτια μου, άρωμα στον αέρα. Όπως εκείνα τα λουλούδια πάνω στα βουνά, σάμπως να φτάσαν τόσο ψηλά για να μιλάνε με τον ήλιο κι αυτός να τα ακούει και να χαϊδεύει τα πέταλα τους. Κόκκινο σαν τον...
Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία
Πάλι καλά. Κοιμάμαι κάπως καλύτερα τελευταία. Στρώνει ο ύπνος μου από την μετάβαση από την Αθήνα στην Πάτρα. Επίσης περαστικά στον φίλο μου τον Παναγιώτη που έκανε μια “επεμβασούλα” (ποτέ μια επεμβασούλα δεν είναι εντελώς αθώα). Είμαι γάιδαρος, γιατί συνεχώς ήθελα να τον πάρω τηλέφωνο και μετά το ξέχναγα. Συγνώμη και πάλι. Ακόμα τα έχω χαμένα. Θέλω να βάλω την σκέψη μου σε μια σειρά...
Γιορτή
Σήμερα γιορτάζω. Για όσους διαβάζουν αυτό το blog και δεν με γνωρίζουν προσωπικά, ένα πολύ μικρό ποσοστό 0.00001% δηλαδή, με λένε Γιάννη. Όπως όλοι οι Γιάννηδες στην Ελλάδα, γιορτάζω κι εγώ στις 7 Ιανουαρίου. Του Ιωάννη του Προδρόμου. Χέστηκα εγώ για τον Γιάννη τον Πρόδρομο. Αλλά όπως λέει και το Σύνταγμα των Ελλήνων στο 3ο άρθρο του “Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της...
Τα έχω χαμένα
Έτσι απλά.
Δεν είμαι καλά
Τα μάτια μου τσούζουν. Νυστάζω. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Τα χέρια μου ιδρώνουν. Το μυαλό μου δεν σταματά. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Η ώρα περνάει κι εγώ ακόμα στριφογυρίζω στο κρεβάτι μου. Ζεσταίνομαι. Σκάω. Η κουβέρτα μου φαίνεται βάρος ασήκωτο. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Το μαξιλάρι μου μούσκεμα από τον ιδρώτα. Κλείνω τα μάτια μου και αυτά ξανανοίγουν. Το στόμα μου έχει στεγνώσει. Δεν μπορώ να κοιμηθώ....
Χίλιες φορές
Χίλιες φορές κι αν σταυρωνόμουνα θα φώναζα τ’ όνομα σου κι άλλες τόσες να πέθαινα δε θα ξέχναγα ποτέ τα μάτια σου, που σαν χανόμουνα μέσα τους η γη έπαυε να γυρίζει κι όλος ο κόσμος μου γινόσουνα εσύ. Απο το χρώμα των ματιών σου βάφτηκε η θάλασσα μελιά κι ο ήλιος έπαιρνε το χρώμα της σαν την αντίκρυζε κάθε ανατολή, σάμπως να ζήλευε κι αυτός κάτι απ’ την ομορφιά τους. Μήπως λαχτάρισε να...
Στη γιορτή του Βασίλη
Καλή χρονιά. Καλύτερη από την προηγούμενη και χειρότερη από την επόμενη. Ο στόχος μας εξάλλου είναι να καλυτερεύουμε συνεχώς. Την ζωή μας, την ζωή των γύρω μας, τον κόσμο μας. Πέρα από αυτά, υγεία σε μας και θάνατο στους εχθρούς μας. Δεν αστειεύομαι. Θάνατο σε αυτούς που ζουν από τον ιδρώτα μας, από τους φόβους και τις ανησυχίες μας, από αυτούς που μας εκμεταλλεύονται με οποιοδήποτε τρόπο. Θα...