Job description
Ήθελα πάρα πολύ καιρό να γράψω κάτι. Όταν έγινε το σκηνικό στον Ρέντη, που “αδίστακτοι, αιμοσταγείς και αμετανόητοι (σόρρυ Πάνο)” κακοποιοί σκοτώσαν δύο “νέους, άσπιλους κι αμόλυντους” αστυνομικούς μου είχε κάτσει περίεργα. Σκέφτηκα όμως να το αφήσω και να γράψω κάτι όταν θα είχε καταλαγιάσει το θέμα.
Περνάω σχεδόν κάθε μέρα από το σημείο που δολοφονήθηκαν ή πιο σωστά από το σημείο που πυροβολήθηκαν, γιατί και οι δύο πέθαναν αργότερα και όχι επί τόπου. Η γωνία του δρόμου είναι γεμάτη σημαίες, κεριά, στεφάνια, αφιερώσεις και πάντα κάποιος είναι εκεί. Υποθέτω ότι αυτοί που κάθονται εκεί και τα βράδια είναι οι γονείς των νεκρών, κάποιοι συγγενείς, φίλοι και πάει λέγοντας.
Τις πρώτες μέρες έβλεπες συνέχεια αστυνομικούς, περισσότερο κόσμο και σιγά-σιγά που ξεθύμανε όλοι αυτοί φύγανε και μείνανε μόνο οι στενοί συγγενείς.
Όλα αυτά δεν με ενοχλούν, το αντίθετο μάλιστα, τα θεωρώ λογικά. Αυτό που θεωρώ παράλογο είναι το εξής. Ξεκινάω θυμίζοντας το θάνατο ενός αιγύπτιου εργάτη στις 19 Δεκέμβρη 2010, που εργαζόταν Κυριακή και ανασφάλιστος στο Υπουργείο Εργασίας. Ύστερα από την αποκάλυψη που έγινε αρκετές μέρες μετά, πολύς κόσμος θύμωσε, έγιναν πορείες, έπεσε ξύλο και χημικά και βέβαια υπάρχουν και πολλοί που θα είπανε πως “εντάξει, τζάμια έπλενε, συμβαίνουν αυτά” και άλλοι που θα είπανε “καλά να πάθει ο σκατομετανάστης” και “τώρα θα έχει δουλειά και κανάς Έλληνας”.
Στατιστικό στοιχείο: Από το 1984 ως σήμερα έχουν σκοτωθεί 99 αστυνομικοί, ενώ μόνο το 2005 σκοτώθηκαν 106 εργάτες. Δεν θυμάμαι ποτέ να έγινε τέτοιος πανικός στα κανάλια, τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες για τους νεκρούς εργάτες.
Θεωρούμε λογικό δηλαδή πως ένας οποιοσδήποτε εργάτης μπορεί να πεθάνει στην ώρα δουλειάς του, αλλά το να σκοτωθεί αστυνομικός είναι παράλογο. Μα το γράφει το γαμημένο job description. Όταν πας στην αστυνομία, ξέρεις ότι υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα να σε πυροβολήσουν. Δεν θα συμβαίνει κάθε μέρα, μπορεί να μην σου συμβεί ποτέ σε ολόκληρη τη ζωή σου, αλλά είναι μέσα στην περιγραφή θέσης και για αυτό εξάλλου εκπαιδεύεσαι. Ο εργάτης υποτίθεται πως έχει ασφάλεια στην δουλειά του, δεν περιμένει ότι θα σκοτωθεί, δεν πληρώνεται για αυτό το πράγμα, σε αντίθεση με τον αστυνομικό που πάντα πρέπει να το έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του.
Μήπως θα έπρεπε να πάνε εργάτες στον Ρέντη και να δείρουν τους αστυνομικούς, όπως κάνουν οι ίδιοι σε κάθε εργατική πορεία;
Πηγές για στατιστικά:
- http://www.hellenicpolice.gr/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=1691&Itemid=346&lang=
