The Son of Nothing

Δεν έμαθα ποτέ μου να γράφω και να διαβάζω.

Απέλπιδες προσπάθειες να περάσω στο χαρτί αυτά που νιώθω, κάνω.

Το ξαναλέω.

Δεν γράφω.

Αποτυπώνω...

 

the.son.of.nothing@gmail.com






ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!
Wed Mar 10

Έχω νεύρα v.2

Κάποτε (3/12/2008) είχα γράψει αυτό: “Έχω νεύρα”

Τώρα με τα ίδια νεύρα, πιθανά και παραπάνω γράφω τα εξής:

Έχω βαρεθεί γυρνώντας σπίτι και ψάχνοντας πάρκινγκ, να βλέπω κάτι ωραίες, λαχταριστές και ζουμερές θέσεις, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιώ όσο πλησιάζω ότι υπάρχει ένα μηχανάκι ή μια μηχανή που έχει καβατζώσει τον χώρο, ώστε όταν ο καημένος ο άνθρωπος γυρίσει από την δουλειά, να μην χρειαστεί να ψάξει και να κουραστεί παραπάνω. Και να είναι καμιά μεγάλη μηχανή πάει στο διάολο. Αλλά όλοι βάζουν κάτι σκούτερ πενηντάρια να πιάνουν θέσεις για τριαξονικές νταλίκες.

Δεν το κατάλαβα αυτό. Εγώ μούλος είμαι δηλαδή που ψάχνω; Ή μήπως να αγοράσω κι εγώ ένα μηχανάκι παλιό και σάπιο, για να καβατζώσω θέση; Ή ακόμα καλύτερα να σταματάω επιτόπου, να τραβάω κλωτσιές στα μηχανάκια και να φεύγω για να συνεχίσω την αναζήτηση θέσης; Αφού εγώ δεν μπορώ να παρκάρω, εσύ δεν θα μπορείς να χρησιμοποιήσεις το μηχανάκι.

Και για να κλείσω όπως προστάζει το πρωτόκολλο. Σε όσους συνεχίζετε να καβατζώνετε τις θέσεις, γαμιέται το σπίτι σας, το μουνί της μάνας σας, ελπίζω πραγματικά να σας καεί το αυτοκίνητο -τουλάχιστον να φανεί χρήσιμο το δίκυκλο- και γενικά να ψοφήσετε κωλοκαβάτζες.

Τα είπα και ηρέμησα, σόρρυ για την γλώσσα.

Comments (View)
blog comments powered by Disqus