'Ενα όχι δικό μου κείμενο
Το άρθρο αυτό το βρήκα στο περιοδικό “FAQ” στο τεύχος 47, της 19ης Μαρτίου 2009. Αν θέλετε κάτι παραπάνω, ψάξτε τους στο www.faqonline.gr. Μην ξεχάσω, ο αθρογράφος ονομάζεται Ανδρέας Σολωμός. και το άρθρο έχει τον τίτλο “Μετανάστες και εγκληματικότητα”. Ελπίζω να μην με σύρουν στα δικαστήρια για την αντιγραφή… Να σημειώσω εδώ ότι μπορεί σε κάποια σημεία να διαφωνώ, αλλά στην γενικότερη ιδέα με βρίσκει σύμφωνο. Τα έντονα και πλάγια γράμματα στο κυρίως κείμενο είναι του αρθρογράφου και προσπάθησα και αυτά να τα μεταφέρω ως είχαν.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ του Ανδρέα Σολωμού
Ο ρατσισμός μπορεί να γυρίσει τον άνθρωπο πολύ πίσω. Ακόμα πιο πίσω κι από το 1827. Πιο πίσω, δηλαδή, κι από το Σύνταγμα της Τροιζήνας, όταν οι απελευθερωμένοι Έλληνες διακήρυσσαν τον απόλυτο σεβασμό και τη διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινου όντος εντός της ελληνικής επικράτειας. Διασφάλιζαν δηλαδή την υπαγωγή του στο καθεστώς παροχής κάθε δικαιώματος και υποχρέωσης που απέρρεε από την έννομη τάξη της Ελλάδας.
Ο ρατσισμός, όμως, δεν τα αντιλαμβάνεται κάτι τέτοια. Για τον φασισμό, εν γένει, ο μετανάστης είναι εκ προοιμίου “ένοχος”. Όταν γίνεται ένα έγκλημα με δράστη μετανάστη, ο φασισμός δεν κατηγορεί τον “Χασάν” που το διέπραξε, κατηγορεί τη “φυλή”, την “εθνικότητα”, τη ράτσα του Χασάν. Στο ξενοφοβικό κεφάλι του ρατσιστή -σε ό,τι υπάρχει μέσα σ’ αυτό- το πρόβλημα εντοπίζεται στο “γονίδιο”, στο DNA, στη “φάρα”…
Υπεραμύνεται ο φασισμός την νομιμότητας, θεωρώντας εκ προοιμίου τον μετανάστη παραβάτη και όχι ως κάποιον κοινωνικά αποκλεισμένο, που αποτελεί πρώτης τάξεως… πρώτη ύλη για ενσωμάτωση στο έγκλημα, οργανωμένο ή μη. “Όχι, δεν φταίει ο κοινωνικός αποκλεισμός, φταίει που είναι Αλβανοί” (Γεωργιανοί, Καζακστανοί κ.ο.κ.) ωρύεται ο φασίστας. Ως εκ τούτου, “Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ - Αλβανέ”… Έλα όμως που, αν η “λογική” του φασισμού έρθει αντιμέτωπη με την ιστορία και με την αλήθεια, κινδυνεύει να καταπιεί την γλώσσα της…
Στη μελέτη “Πολιτιστική σύγκρουση και εγκληματικότητα” (Culture Conflict and Delinquency, Νέα Υόρκη 1938) του Θόρστεν Σέλιν -από τους μεγαλύτερους ερευνητές της κοινωνιολογικής διάστασης και ανάλυσης του εγκλήματος- παρουσιάζονται τα στατιστικά στοιχεία (δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στις 21 και 28/03/1998 στην “Ελευθεροτυπία”) για την εγκληματικότητα των μεταναστών στις ΗΠΑ εν έτει 1929. Τι προκύπτει; Στο σύνολο των αδικημάτων στην Νέα Υόρκη πρώτοι ήταν οι Έλληνες με ποσοστό υπερδιπλάσιο των Ιταλών. Αναλυτικότερα:
- Στις ανθρωποκτονίες, οι Έλληνες προηγούνταν κατά… 1095%, έναντι των δεύτερων Ιταλών.
- Στους βιασμούς, οι Έλληνες προηγούνταν με 73% έναντι των δεύτερων Ιταλών.
- Στις ληστείες, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 22% των Ιταλών.
- Στις επιθέσεις, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 144% των Ιταλών.
- Στις διαρρήξεις, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 12% των Ιταλών.
- Στις κλοπές, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 100% των δεύτερων Ρώσων.
- Στην οπλοκατοχή, οι Έλληνες έρχονταν δεύτεροι μετά τους Ιταλούς.
- Στα ναρκωτικά, οι Έλληνες προηγούνταν κατά 600% των δεύτερων Ρώσων…
Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, σε 31 μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ εκείνη την εποχή, οι Έλληνες έρχονταν πρώτοι στην εγκληματικότητα μεταξύ των μεταναστών (μπροστά από Λιθουανούς, Πολωνούς, Ιταλούς, Γιουγκοσλάβους, Σκανδιναβούς, Αυστριακούς, κ.λ.π.), ενώ ήταν δεύτεροι στην τότε “Μέκκα” του εγκλήματος, το Σικάγο.
Επομένως, ποιο είναι το συμπέρασμα (κατά τη “λογική” του φασίστα); Ότι οι Έλληνες είναι… δολοφόνοι, βιαστές, ληστές, διαρρήκτες, κλέφτες, “νταήδες”, μαστροποί και ναρκέμποροι! Γιατί; Μα, επειδή είναι… Έλληνες!
Ποτέ δεν θα περάσει από το μυαλό του φασίστα ότι τότε στην Αμερική ο Έλληνας ήταν κι αυτός “Αλβανός”. Και ήταν “Αλβανός” επειδή οι όροι της ζωής του (το περιθώριο, η εκμετάλλευση, η μειονεκτική θέση, η ανέχεια, η οικονομική κρίση, ο αποκλεισμός) τον οδηγούσαν στην εγκληματικότητα, στην παραβατική συμπεριφορά. Και ότι γι’ αυτήν τη συμπεριφορά δεν έφταιγε το “γονίδιο” του Έλληνα, όπως δεν φταίει το “γονίδιο” του Αλβανού σήμερα. Φταίει το “γονίδιο” ενός κοινωνικού και πολιτικού συστήματος που οδηγεί τάξεις, κοινωνικά στρώματα, εθνικές ομάδες και κατ’ επέκταση άτομα στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο.
