The Son of Nothing

Ύπνος μετά μουσικής

Tue, 10 Nov 2009 02:31:08 +0200

Χτες (Δευτέρα) βράδυ, βρέθηκα στο Θέατρο Παλλάς και είδα μια διπλή συναυλία. Πρώτοι παίξανε οι “Bela Fleck and the Flecktones” και μετά οι Corea, Clarke & White ή αλλιώς τα 3/4 των παλιών “Return to forever”.

Ότι άκουσα μου ήταν ολοκληρωτικά άγνωστο. Είχα ακούσει κανά δυο φορές τους RtF και ήξερα τον μπασίστα των Flecktones, Victor Wooten, αλλά αυτά που παίχτηκαν χτες ήταν όλα καινούργια στα αυτιά μου.

Για να μην πολυλογώ, έσκασα 60 ευρώ (άλλοι σκάσανε μέχρι και 100) για να δω κάποια από τα μεγαθήρια της jazz μουσικής, χωρίς να γνωρίζω από τα πριν τι θα ακούσω, μόνο και μόνο επειδή τα ονόματα ήταν εγγύηση της εμπειρίας.

Το άσχημο; Κάποιοι κοιμόντουσαν στα καθίσματα τους. Ήμαρτον. Γαμώ το κέρατο μου δηλαδή. Όπως είπε και ο Νίκος που πήγαμε μαζί, σε ραδιοφωνικό διαγωνισμό είχαν κερδίσει τα εισιτήρια τους; Στην τελική, αν θέλανε τρίωρο ύπνο, ξέρω κάποια ξενοδοχεία που με ένα 20ευρω κλείνεις δωμάτιο για 3 ώρες με απόλυτη ησυχία (και εχεμύθεια).

Κρίμα, γιατί αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν και μας παίδεψαν, μας μόρφωσαν και κάποιοι κοιμόντουσαν. Φτου σας ρε! Τέτοιοι είσαστε, τέτοιοι θα μείνετε!

Λέξεις

Tue, 27 Oct 2009 15:53:15 +0200

Είναι κάτι νύχτες

που τ’ αστέρια φαίνονται τόσο μακρινά.

Θαμπά κι αρρωστημένα,

σβήνουν ένα-ένα

όπως τα φώτα σε ένα χωριό ερημικό,

σκαρφαλωμένο σε μια βουνοπλαγιά,

που τα ελάτια γίναν φίλοι με τα κεραμίδια

χρόνια τώρα

και οι λιγοστοί κάτοικοι του

γέροι και κουρασμένοι

σβήνουν μια-μια τις λάμπες τους για να κοιμηθούν.

Είναι τότε που το φεγγάρι, μισό,

στρογγυλοκάθεται στον ουρανό

και μας κοιτάζει.

Εμάς και τη μισή μας ζωή.

Πως άσπρισαν οι τρίχες στο κεφάλι μας

κι ακόμα ψάχνουμε τις λέξεις που να ταιριάζουν,

ώστε κάποτε να μπορέσουμε να ρωτήσουμε,

να τραγουδήσουμε,

να γελάσουμε.

Και μοιάζουν τα κεφάλια μας με τα βουνά,

έτσι άσπρα κι αυτά στις κορυφές,

ακόμα ψάχνουν να βρουν τον τρόπο

ν’ ακουμπήσουν τον ήλιο,

μήπως και…

Δεν ξέρω.

Ακόμα δεν έχω βρει τις λέξεις

κι απορώ.

Σιωπή και ανάστημα

Fri, 18 Sep 2009 17:21:48 +0300

Λίγες είναι μόνο οι λέξεις

που μπορούν να μιλήσουν

για τη σιωπή.

Αίμα

Θάνατος

Απώλεια…

Μην είναι όμως η σιωπή

που τις σέρνει όλες αυτές;

Μην είν’ το δάκρυ της μάνας;

Το βουβό κλάμα μιας καμπάνας;

Αν είχανε φωνή οι πεθαμένοι, θα σιωπούσαν;

Γιατί να σιωπούν οι ζωντανοί;

Ένα σύννεφο χωρίς τέλος σκεπάζει την πόλη μας

και οι καμπάνες ακόμα να ακουστούν.

Πανδημία;

Thu, 09 Jul 2009 16:24:54 +0300

Ο υπουργός υγειας Δημήτρης (σ)Αβραμόπουλος δήλωσε στην προγραμματισμένη του συνέντευξη τύπου ότι η χώρα έχει ήδη μπει σε φάση πανδημίας λόγω του ιού της νέας γρίπης. Την ίδια ώρα διαβάζω ότι τα κρούσματα έχουν φτάσει τα 201. 201 κρούσματα σε πληθυσμό 11 εκατομμυρίων, είναι κάτι λιγότερο από 0,00183%. Άσε ότι δεν είναι όλοι ντόπιοι, αρκετοί είναι τουρίστες που απλά βρέθηκαν εδώ.

Ρε! Ξεκολλάτε ρε! Μας κοροϊδεύουν ψιλό γαζί. Ο Δημητράητς είπε ότι μπορεί να φτάσει η γρίπη στο 33% του πληθυσμού. Δηλαδή από τους 201 να πάμε κοντά στα 3,5 εκατομμύρια. Και όλα αυτά ύστερα από 2-3 μήνες, από τον Απρίλιο ακριβέστερα, που έχει ήδη κάνει την εμφάνιση του ο ιός. Κι αν ο ιός γίνει πιο επιθετικός, δηλαδή από 5-4-1 περάσει σε 4-3-3, μπορεί και να φτάσει στο 54%, δηλαδή κοντά στα 6 μύρια. Ήμαρτον…

Τι ψέματα μας πουλάνε ρε! Προσπαθούν να μας κάνουν αμερικανάκια που τα έχουν και τα πανικοβάλλουν συνεχώς, για να μπορούν να μας ελέγχουν και να μας περνάνε ότι θέλουν πιο εύκολα. Έχω ήδη αρχίσει και το βαριέμαι το όλο σκηνικό. Καιρός να βρουν κάτι άλλο να μας τρομάξουν. Σόρρυ, αλλά δεν ψαρώσαμε.

Συγνώμη...

Fri, 26 Jun 2009 11:32:29 +0300

Συγνώμη ζήτησε ο Αλέξης (με λένε Αλέξη, σε λένε Σοφία, κτλ) Τσίπρας από τον κόσμο της Αριστεράς για την κατάσταση ρήξης που επικρατεί στην ηγεσία του τΣΥΡΙΖΑ μετά τις Ευρωεκλογές. Επίσης είπε ότι ο τΣΥΡΙΖΑ ούτε είναι, ούτε πρόκειται να μετεξελιχθεί σε ενιαίο κόμμα.

Εγώ προσωπικά τον διαβεβαιώνω ότι ούτε ο Συνασπισμός είναι και ούτε πρόκειται ποτέ να γίνει ενιαίο κόμμα. Εξάλλου ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά που διατηρεί γιατί τον βολεύει, είναι η έλλειψη ενιαίων απόψεων στον Συν, ώστε να μπορούν να μεταπηδούν σε όποια θέση θέλουν, λέγοντας πολύ όμορφα ότι “εμείς πάντα το λέγαμε αυτό” για οποιοδήποτε θέμα, αφού για ότι και να συμβαίνει οι διάφορες ομάδες μέσα στον Συν καταφέρνουν να εκφράζουν όλες τις θέσεις. Εννοείται ότι εκφράζουν και αντικρουόμενες απόψεις, κάνοντας και σημαία τους την έλλειψη συμφωνίας, ερμηνεύοντας την ως πλουραλισμό απόψεων.

Ο μόνος τρόπος για να καταφέρουν να έχουν καθαρές απόψεις, είναι από κόμμα να γίνουν αποκόμματα, ξεχωριστά δηλαδή η μία ομάδα από την άλλη. Τότε θα μπορέσουν να έχουν ξεκάθαρες και ενιαίες θέσεις ανά ομάδα, οι οποίες βέβαια θα εκφράζουν η κάθε μια γύρω στο 1% των ψηφοφόρων και κανένας τους δεν θα μπαίνει στην βουλή. Άντε ίσως αν κάποιοι γλύψουν αρκετά και μπουν στο πασόκ ή άλλοι κάνουν καμιά εκλογική συμμαχία με τους άλλους τους άθλιους τους οικολόγους-πράσινους.

Οπότε, Αλέξη, καλύτερα να πας στην μάνα σου και να ζητήσεις από αυτήν συγνώμη, που δεν έγινες άνθρωπος με αρχές, παρά έγινες ρεφορμιστής και λες ψέματα στην εργατική τάξη για να πιάσεις μια θεσούλα κι εσύ στην βουλή. Όταν καταντήσεις κι εσύ βολεμένος πασόκος, θα τα ξαναπούμε. Ως τότε κάτσε να παρακαλάς την ΚΟΕ και τον κάθε πικραμένο και ξεχασμένο να σε βοηθήσει να γίνεις βολευτής.

Πολλά και διάφορα

Fri, 26 Jun 2009 10:32:25 +0300

Σήμερα έχω να γράψω μπόλικα. Τα έχω μαζεμένα.

Ένα που το ψιλο-συζητάω από χτες και με έχει πειράξει. Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Στην δουλειά μου δεν έχουμε όλοι την τιμή να είμαστε απόγονοι του Μεγαλέξανδρου και του Πλάτωνα (όχι του άχρηστου του Σωκράτη που ήπιε το κώνιο και μετά έγραψε το Starvation, το Killer, το Mountains και άλλες κομματάρες). Έχουμε την ατυχία να έχουμε και έναν Αλβανό συνάδελφο. Ναι. Ντροπή ε; Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο συνάδελφος επιλέχτηκε από την εταιρία να πάει στην Ιταλία για μια βδομάδα, με έξοδα της, για να παρακολουθήσει σεμινάρια και σήμερα (μάλλον) θα παρουσιάσει και στους υπόλοιπους τι έμαθε. “Μα καλά; Θα έρθει ο κωλοαλβανός να μου πει εμένα;”. Βρε δεν πα να γαμηθείτε; Το ότι τον έστειλε η εταιρία για τα σεμινάρια, σημαίνει ότι ο εργοδότης βλέπει τον εργαζόμενο, χωρίς να ξεχωρίζει εθνικότητα. Αλλά, εμείς, οι άρειοι απόγονοι του Ησίοδου και του Ηράκλειτου, δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι ο Αλβανός θα έρθει να μας μεταδώσει αυτά που έμαθε. Το παιδί, ο συνάδελφος, είναι σε αυτό το κωλοχανίο που ονομάζεται Ελλάδα, πάνω από 15 χρόνια. Έχει βγάλει γυμνάσιο, λύκειο και τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα, παίζοντας με τους όρους που έχουμε βάλει εμείς σαν ντόπιοι και τα κατάφερε ισάξια. Ή μήπως οι υπόλοιποι που δουλεύουν στην εταιρία είναι του Πολυτεχνείου και ο Αλβανός είναι για τα μερεμέτια; Όλοι τα ίδια ΤΕΙ έχουν βγάλει και όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουν. Αλλά έτσι είναι. Ο Αλβανός δεν μπορεί παρά να είναι κατώτερος από τον Έλληνα. Τα έχω ξαναπεί όμως αυτά, όταν μετέγραψα ολόκληρο το άρθρο περί ρατσισμου/εθνικισμού. Το θέμα είναι ότι συνάδελφοι, αντί να δίνουν τα χέρια, γυρνάνε την πλάτη, κάνοντας τα πράγματα πιο εύκολα για αυτούς που παίζουν το χαρτί του “διαίρει και βασίλευε”. Να’σαι καλά και γράφτους όλους στα αρχίδια σου, όλους όσους επιμένουν να σε βλέπουν ως κατώτερο και, πάντα, πίσω από την πλάτη σου σε θάβουν για το γεγονός ότι γεννήθηκες στην γείτονική Αλβανία.

Άλλο θέμα τώρα. Πέθανε ο Michael Jackson. Στα παπάρια σας θα πείτε κάποιοι, άλλοι δεν θα τον ξέρετε καν, αλλά για μένα που είμαι 31 χρονών και παιδί του MTV, του παλιού καλού MTV, μισή δόση Αγγλικού και μισή δόση Αμερικάνικου, ο MJ της ποπ μουσικής ήταν ένας βασιλιάς. Μιλάμε για τον άνθρωπο που όταν τραγούδαγε και χόρευε νόμιζες ότι κανένας άλλος δεν μπορούσε να τα κάνει αυτά που έκανε και είχες δίκιο, γιατί όταν τα έκανε αυτά, δεν τα έκανε κανένας άλλος. Παιδεραστής; Ίσως. Μάλλον ναι. Κομπλεξικός; Σίγουρα ναι. Έζησε μια ζωή προσπαθώντας να αποχαρακτηριστεί από μαύρος και να γίνει λευκός. Αλλά μεγάλο ταλέντο, που δουλεύτηκε και έγινε πολλά παραπάνω. Δυστυχώς τον φάγανε τα ψυχολογικά του προβλήματα.

Επίσης στα μουσικά θέματα, έκανε συναυλία ο Φίλιππος “Για τις παλιές πατάτες μη μιλάς” Πλιάτσικας με support την Sinead O’ Connor και guest τον τραγουδιστή των Violent Femmes; Άντε γαμήσου ρε Πλιάτσικα. Δεν ντράπηκες ρε; Να έφερνες τους Onirama και τα Κίτρινα Ποδήλατα, τους όμοιους σου. Αυτούς που καταφέρνουν και κάνουν τα 15χρονα να αναρριγούν όταν τραγουδάνε, γιατί μέχρι εκεί πάτε ολοι σας. Άχρηστε, ε άχρηστε. Που τα πρώτα χρόνια έβγαινες στην σκηνή με κλειστό τον ήχο της κιθάρας, γιατί έκανες λάθη στα δικά σου τραγούδια, στα 3-4 ακόρντα που έπαιζες και γινόσουνα ρεζίλι. Να φύγεις Πλιάτσικα, να πας αλλού.

Έχω άλλο ένα θέμα σχετικά με την γειτονιά μου, αλλά θα το γράψω σε επόμενη ανάρτηση. Για κλείσιμο ένα σύντομο ανέκδοτο για την μεγάλη μου αγάπη.

- Τι έκανε ο Καραγκούνης όταν στο γάμο του η νύφη του πάτησε το πόδι;

- Έπεσε κάτω και ζήτησε πέναλτι από τον παπά!!!

Σχετικά με δημιουργούς και αναδημοσιευτές

Fri, 12 Jun 2009 00:38:44 +0300

Το διόρθωσα και στο προπροηγούμενο post μου, ότι δημιουργός των εναλλακτικών αγίων είναι ο Stelouchten και το blog του είναι το Coutsompolitan. Το ξαναγράφω γιατί μπορεί κάποιοι να μην είδαν τις αλλαγές και θεώρησα ότι είναι σωστό να δώσω λίγο παραπάνω σημασία και να απονείμω τα του Καίσαρα τω Καίσαρι και πάει λέγοντας.

Σε μια εποχή όπου όλοι αναπαραγάγουμε τα ίδια και τα ίδια, έχει μεγάλη σημασία να αναφέρουμε τους δημιουργούς και όχι τα μόνο τα site που αναδημοσιεύουν τέτοιες δημιουργίες. Ευχαριστώ τον Λιόλιο που το ανάφερε σε σχόλιο του και διόρθωσα την ανάρτηση μου.

Σημείωση: ο Άη Πουέρτο Ρίκο δεν είναι δημιουργία του Stelouchten, απλά μια παραποίηση σε δικό του σχέδιο και δεν ξέρω καν ποιος το έκανε. Παρόλα αυτά, εγώ ακόμα γελάω.

Ούρλιαξα από τα γέλια!!!

Thu, 11 Jun 2009 14:32:12 +0300

Ούρλιαξα από τα γέλια!!!

Αη Σίκουελ

Thu, 11 Jun 2009 12:16:00 +0300

Ήταν λογικό ότι μετά την επιτυχία του Άη Ποντ, θα ακολουθούσαν κι άλλοι “άγιοι”. Δημιουργός των αγίων αυτών είναι ο Stelouchten που διατηρεί το blog Coutsompolitan. Σας τους παρουσιάζω και εγώ, όπως και άλλα 10 εκατομμύρια blogs ανά την Ελλάδα, γιατί πολύ απλά, είναι καταπληκτικοί σαν σύλληψη και σαν υλοποίηση.

Τα αποτελέσματα των εκλογών δεν θα τα σχολιάσω. Το έκανε ο Ριζοσπάστης πριν από μένα, το έκαναν άλλα 5000 red blogs, οπότε έχω καλυφτεί. Το μόνο που θέλω να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ (χωρίς την πολιτική του προέκταση όμως - είπαμε αυτά τα είπαν άλλοι): Ευχαριστώ όλους εσάς που παίξατε το παιχνιδάκι σας με το προμοτάρισμα της αποχής, καταφέρνοντας έτσι να με κάνετε να περάσω μια βασανιστική Κυριακή στο εκλογικό τμήμα που ήμουν αντιπρόσωπος. Τέτοια βαρεμάρα, τέτοιο κόψιμο φλέβας, ούτε στο στρατό ρε παιδιά. Που πήγαν όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι των προηγούμενων εκλογικών διαδικασιών; Να δούμε κόσμο για να περάσει και η ώρα μας. Αντ’ αυτού μας καταδικάσατε σε 12+ ώρες βαρεμάρας και υπομονής. Στο λαιμό να σας κάτσει ρε!!!

Και Καλά Επαναστάτες ή αλλιώς οι Ιζνογκούντ της Αριστεράς στην Ελλάδα και μια υπενθύμιση για τις ευρωεκλογές

Wed, 03 Jun 2009 12:24:21 +0300

Συν/Συριζα, Μ-Λ ΚΚΕ, ΚΚΕ μ-λ, ΣΕΚ, Κόκκινο, ΔΕΑ, ΝΑΡ, ΚΟΕ, ΟΑΚΚΕ, ΕΑΚΚΕ, ΑΚΟΑ και διάφοροι άλλοι. Ζητάω συγνώμη για τους λοιπούς πουθενάδες που ξέχασα. Υπάρχει μια σχετική καούρα σε όλους αυτούς για το ΚΚΕ. Ίσως όχι στον Συν, γιατί αυτοί θέλουν να γίνουν Πασοκ στην θέση του Πασοκ. Μέχρι όμως να τα καταφέρουν και για να την βγουν από τα αριστερά στο Πασοκ, προσπαθούν να γίνουν ΚΚΕ. Ή τουλάχιστον να αποκτήσουν το λαϊκό πάτημα και την απήχηση του ΚΚΕ. Την ιδιαιτερότητα που έχει το ΚΚΕ. Δηλαδή, να το σκέφτεται ο εργάτης, ο αγρότης, η νοικοκυρά, ο νέος και να ξέρει ότι υπάρχει ένα κόμμα που μπορεί να στηριχτεί επάνω του.

Ως τώρα, κανένας από όλους αυτούς δεν το έχει καταφέρει. Ο Συν/Συριζα γιατί πατάει πάντα σε δύο, μπορεί και τρεις και τέσσερις, και γιατί είναι χαρακτηριστικό φαινόμενο διγλωσσίας. Κρατάει παντα καβάτζες κι αυτό γιατί πολύ απλά είναι τόσες πολλές οι τάσεις του, μικρές και μεγάλες. Δεν θέλουν όμως να φιμώσουν κανέναν, μιας και οι ίδιοι δεν είναι ΚΚΕ. Ουστ από δω ξεφτίλες! Την διγλωσσία σας και την ανικανότητα σας την ονομάζεται πολυσυλλεκτικότητα και ελευθερία απόψεων και εκφράσεων. Τον Αλέξη όμως τον θάψατε, για να πάει ο Αλέκος στο ντιμπέιτ και να μην ξεφτιλιστείτε. Ουστ που θα μας πείτε για δημοκρατία! Εμάς που η εσωκομματική μας ψήφος έχει την ίδια βαρύτητα, είτε σηκώνω εγώ το κουλό μου ή η Αλέκα το χέρι της.

Οι υπόλοιποι, όπως προείπα, είναι πουθενάδες. Ανύπαρκτες πολιτικές, κανένα αντίκρυσμα στην κοινωνία. Θα πάω να πω στον πατέρα μου “πατέρα ψήφισα ΑΚΟΑ” και θα μου πει “στην μάνα σου το πες;”. Η μάνα μου θα με ρωτήσει “τιντούτο το ΑΚΟΑ” και γω θα πρέπει να της εξηγήσω ότι αριστερά στην Ελλάδα δεν είναι μόνο το απολιθωμένο και κοινοβουλευτικό ΚΚΕ, αλλά και άλλα κόμματα και οργανώσεις όπως αυτά που έγραψα στην αρχή του post μου. Ναι και; Που είναι όλοι αυτοί στους μεγάλους αγώνες της εργατικής τάξης;

Τους χαλάει το ΚΚΕ που είναι απολιθωμένο; Δεν είναι απολιθωμένο, γιατί η κομμουνιστική ιδεολογία όπως την πρωτοδιαμόρφωσαν ο Ένγκελς (προσωπική αγάπη) και ο Μαρξ και στην συνέχεια και ο Λένιν και όπως την εφαρμόζει το ΚΚΕ, είναι μια ιδεολογία ζωντανή, δυναμική, που δίνει και παίρνει καθημερινά. Εξελίσσεται, ισχυροποιείται, δοκιμάζεται καθημερινά, χωρίς να χάνει την ιδεολογική της βάση. Και στις εκλογές, είτε είναι βουλευτικές, είτε ευρωεκλογές, είτε τοπικής αυτοδιοίκησης, ο λαός ξέρει ότι πρέπει να ψηφίζει το ΚΚΕ και τους συνδυασμούς που αυτό υποστηρίζει (για την ΤΑ). Όπως έγραψε και ο Ένγκελς στην “Καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους”:

“Στο μέτρο όμως που (το προλεταριάτο) ωριμάζει για την αυτοαπελευθέρωσή του, συγκροτείται σε δικό του κόμμα, εκλέγει τους δικούς του εκπροσώπους και όχι τους εκπροσώπους της τάξης των κεφαλαιοκρατών. Το γενικό δικαίωμα ψήφου είναι έτσι ο δείκτης της ωριμότητας της εργατικής τάξης. Περισσότερο δεν μπορεί να είναι και δεν θα είναι ποτέ μέσα στο σημερινό κράτος, αλλά κι αυτό φτάνει. Την ημέρα που το θερμόμετρο του γενικού δικαιώματος ψήφου θα δείχνει στο σημείο του βρασμού ανάμεσα στους εργάτες, θα ξέρουν κι αυτοί, όπως και οι κεφαλαιοκράτες, τι να κάνουν.”

Οπότε ακόμα και μέσα από οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία, η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι ένα βήμα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά της σκλαβιάς της, ένας ακόμα δείκτης της συνειδητοποίησης των λαϊκών στρωμάτων.
Στις 7 Ιουνίου, ξεχάστε αυτούς που σας πηδάνε από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, είτε οι ίδιοι τώρα, είτε τα πατρικά τους κόμματα. Είτε ως ΝΔ, Πασοκ, είτε ως ΕΡΕ, Ένωση Κέντρου και δεν ξέρω γω τι άλλο, το μόνο που κάνουν τόσα χρόνια είναι να τρώνε από τις σάρκες μας.

Ξεχάστε αυτούς που άλλα λένε σήμερα κι άλλα αύριο, όπως ο Συν/Συριζα, και προσπαθούν να ανέβουν ένα σκαλί πιο πάνω στην καπιταλιστική διαχείριση της χώρας, μπας και γλύψουν κανά κόκκαλο.

Ξεχάστε τους φασίστες του λά.ο.σ. και οποιονδήποτε άλλο θέλει να ξεχωρίζει τους ανθρώπους από το δέρμα τους, την θρησκεία τους, τον τόπο γέννησης, τα ήθη και τα έθιμα. Είμαστε όλοι άνθρωποι, τρώμε, αναπνέουμε, δουλεύουμε, γελάμε. Όλοι μαζί μόνο μπορούμε να καταφέρουμε κάτι. Το διαίρει και βασίλευε που πρεσβεύουν οι ρατσιστές και οι φασίστες είναι μια τακτική που το μόνο που κάνει είναι να κατακερματίζει την δύναμη της εργατικής τάξης.

Ξεχάστε και όλους αυτούς που απλά εμφανίζονται ένα μήνα πριν από κάθε εκλογική διαδικασία, βλέπε Δράση, Οικολόγους-Πράσινους και άλλες τέτοιες ηλιθιότητες. Παίζουν και αυτοί το ρόλο τους, ώστε να λειτουργήσουν σαν κυματοθραύστες και να σταματησουν το κύμα της λαϊκής αγανάκτησης. Αναχώματα στον αγώνα μας είναι και τίποτα άλλο.

Ξεχάστε… Στοπ εδώ. Για τους πουθενάδες της αριστεράς δεν θα πω κάτι άλλο. Αυτοί είναι ήδη ξεχασμένοι. ΑΠό τον λαό, την εργατική τάξη, από την μάνα τους την ίδια.

Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι το μοναδικό κόμμα που 90 χρόνια τώρα, με τα λάθη του και τις αδυναμίες του, παλεύει ως υπηρέτης της εργατικής τάξης και των λαϊκών συμφερόντων, είναι το ΚΚΕ. Το κόμμα που το έχουν τιμήσει οι αγωνιστές και οι φίλοι του με το αίμα τους.

Αν νομίζετε ότι το ΚΚΕ είναι μόνο παρελθόν, να έχετε στο μυαλό σας ότι η μοναδική ψήφος αντίστασης στο ευρωκοινοβούλιο από τα ελληνικά κόμματα, είναι και θα παραμείνει το ΚΚΕ. Στο κέντρο λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ΚΚΕ σηκώνει καθημερινά το ανάστημα του, ξεσκεπάζει πάντα τις αντιλαϊκές προσταγές της ΕΕ και αντιτίθεται, κάνοντας προτάσεις για το καλό των λαών της Ευρώπης.

Στις 7 Ιουνίου, η μοναδική ψήφος που μπορεί να τους τρομάξει είναι αυτή στο ΚΚΕ.

ΥΓ: Με τέτοιο τίτλο δεν πάω πουθενά, το ξέρω, αλλά για αλλού ξεκίνησα και αλλού έφτασα. Ο πρωτότυπος τίτλος είναι ψιλοάσχετος με το τελικό κείμενο, αλλά μου άρεσε, τον κράτησα, τον συμπλήρωσα ώστε να αντικατοπτρίζει το συνολικό μου post και ιδού το αποτέλεσμα.

Τι είπες τώρα;

Fri, 29 May 2009 11:49:54 +0300

Τα πάντα όλα!

Η παλιοπαρέα από την “Αστραλία” (μη γελιέστε, μόνο ένας είναι βέρος Αυστραλός) μας έκανε να καταλάβουμε τι σημαίνει rock ‘n’ roll party. Μακάρι να ζούσαμε τέτοιες στιγμές πιο συχνά.

For those who came and rocked, we saluted you!

Δύο απορίες

Wed, 27 May 2009 23:45:00 +0300

1. Δεν κατάλαβα ποια ομάδα τελικά έπαιζε με πρόβλημα στην άμυνα. Η Μπαρτσελόνα που τις έλειπαν τρεις βασικοί αμυντικοί (Μάρκεζ, Αμπιντάλ, Άλβες) ή η Μάντσεστερ που έπαιζε χωρίς καμία απουσία στην αμυντική της γραμμή;

2. Έντουιν φαν ντερ Σάρ 1.97, Ρίο Φέρντιναντ 1.89, Νεμάνια Βίντιτς 1.88, Τζον Ο’Σέι 1.91, Πατρίς Εβρά 1.73, Λιονέλ Μέσι 1,69. Όλα αυτά είναι ύψη, μετρημένα σε μέτρα (SI). Πως κατάφερε η Μάντσεστερ να φάει γκολ από τον Μέσι; Ο άνθρωπος έπασχε από ορμονικό πρόβλημα ανάπτυξης (δείτε και το λινκ). Είναι αυτό που αποκαλούμε τάπας. Παιχτάρα μεν, τέλειο κοντρόλ, χαμηλό κέντρο βάρους, μπλα-μπλα, αλλά τάπας (με τον Εβρά λίγο ψηλότερο). Πως λοιπόν έφαγε γκολ από κεφαλιά του Μέσι μια άμυνα με μέσο όρο το 1.88;

Ανάλυση του αγώνα δεν μπορώ και δεν θέλω να κάνω, πάντως κάθε φορά που έπιαναν μπάλα οι παίχτες της Μπαρτσελόνα, εγώ πάθαινα ένα πατατράκ. Του χρόνου πάλι. Καληνύχτα.

Ημίχρονο

Wed, 27 May 2009 22:59:43 +0300

Στεναχωριέμαι που το λέω, αλλά δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα. Κάθε φορά που η Μπαρτσελόνα κάνει επίθεση, είναι και μια ευκαιρία για γκολ, κάτι που δεν ισχύει για την Μάντσεστερ. Άντε να δούμε και το δεύτερο, που έχει ήδη ξεκινήσει άσχημα…

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

Sun, 24 May 2009 22:37:00 +0300

Άλλο ένα copy/paste, αυτή τη φορά από το www.greek-language.gr.

σοσιαλισμός ο [sosializmós]: κοινωνικοοικονομική θεωρία και σύστημα που πρεσβεύει την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής: Ουτοπικός* / επιστημονικός / υπαρκτός* ~.

Θέλω πραγματικά να έρθει έστω και ένας βουλευτής, έστω και υποψήφιος, ένα στέλεχος, κάποιος τέλος πάντων από το πασοκ, που να γνωρίζει την πολιτική του πασοκ από την ίδρυση του μέχρι σήμερα, και να μου πει “ναι, είμαστε σοσιαλιστές και γι’ αυτό παλεύουμε για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής”. Επειδή δεν υπάρχει ούτε ένας και επειδή το πασοκ από την στιγμή ίδρυσης του δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ακόμα προσωπείο των υπηρετών της καπιταλιστικής πολιτικής, όπως είναι δηλαδή η νέα δημοκρατία, έχω να σας πω ένα και μόνο πράγμα για αυτό το σύνθημα που μας τσαμπουνάτε. Άει και γαμηθείτε που θέλετε και σοσιαλισμό, κωλοπασόκοι.

Σας παραθέτω άλλο ένα copy/paste από τον Ριζοσπάστη της Κυριακής 7ης Νοεμβρίου 2004, που αναφέρεται στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ, μετέπειτα ΚΚΕ:

Στο Ιδρυτικό Ψήφισμα σημειώνεται ότι το Κόμμα βασίζεται πάνω σε δύο θεμελιώδεις αρχές: Στην «πολιτική και οικονομική οργάνωση του προλεταριάτου σε ξεχωριστό κόμμα τάξεως διά την κατάκτησιν της πολιτικής εξουσίας και την δημοσιοποίησιν των μέσων της παραγωγής και ανταλλαγής, δηλ. την μεταβολήν της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας εις κοινωνίαν κολλεχτιβικήν ή κομμουνιστικήν». Επίσης, στη «διεθνή συνεννόηση και δράση των εργατών».

Να ποιος μιλάει για σοσιαλισμό και κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής από το ιδρυτικό του κιόλας συνέδριο.

Πάρ’τε και λίγη βαρβαρότητα.

Γιατί ο άνθρωπος είναι ο ορισμός του βάρβαρου, όχι βάσει λεξικού όμως. Είναι αχώνευτος, κωλοτούμπας, βλάκας, αντιπαθητικός και κλαψομούνης.

Περί μεταναστών (ούτε σε εφημερίδα τέτοιος τίτλος)

Sat, 23 May 2009 02:50:03 +0300

Θα γίνω κι εγώ trendy και θα ασχοληθώ με το θέμα των μεταναστών. Ξεκινάω με ένα απλό copy/paste από το Σύνταγμα της Ελλάδας. Παίρνω τα άρθρα 5.1, 5.2, 13.1 και 13.2:

5.1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

5.2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.

13.1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.

13.2. Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. Η άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται.

Με το σύνταγμα δεν έχω καμία ιδιαίτερη καούρα και γενικά διαφωνώ σε πολλά σημεία του. Το θέμα είναι ότι αυτοί που υποτίθεται ότι το υπηρετούν, π.χ η αστυνομία, του γαμούν τη μάνα. Οπότε κύριε πολιτσμάνε, δεν μπορείτε να πατάτε το κοράνι, όπως δεν μπορείτε να πατάτε την βίβλο ή την θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου ή κάτι του Βούδα, κτλ.

Έτσι και οι μουσουλμάνοι, άνθρωποι με βαθιά θρησκευτική πίστη, είδαν στην κίνηση του πανέξυπνου αστυνομικού (που πάτησε κάτω το κοράνι) ένα σύστημα και ένα κρατικό μηχανισμό να πατάει το πιστεύω τους, το είναι τους. Όπως δήλωσε και στην κάμερα κάποιος μουσουλμάνος, καλύτερα να τον σκότωνε, παρά που πάτησε το κοράνι. Οι μουσουλμάνοι δεν είναι σαν τους ορθόδοξους χριστιανούς που κάνουν τον σταυρό τους και μετά τραβάνε δυο-τρεις χριστοπαναγίες.

Αλλά έτσι είναι. Άνθρωποι χωρίς δικαιώματα, χωρίς δουλειές, σπίτια, είναι τα εύκολα θύματα της κατευθυνόμενης κρατικής βαρβαρότητας. Πλέον και στην Ελλάδα το διαίρει και βασίλευε και ο διαχωρισμός γίνονται με τον εύκολο τρόπο. Λευκοί από δω -όχι ότι μας έχουν σε υπόληψη, αλλά κάποιος πρέπει να είναι ο στόχος των αδικημένων, ως ο καλοπερασάκιας- όλοι οι υπόλοιποι από κει, στα σκατά.

Δουλειές του ποδαριού, ανασφάλιστοι, απροστάτευτοι γενικά. Ευτυχώς που υπάρχει και η μεγάλη αγκαλιά των κομμουνιστών, που δεν διακρίνει χρώμα δέρματος, θρησκεία, φύλο και ότι άλλο μας κάνει να ξεχωρίζουμε. Διακρίνει μόνο αυτά που μας ενώνουν, τα κοινά οράματα για έναν καλύτερο κόσμο, έναν όμορφο και συνάμα σκληρό αγώνα.

Θα το κλείσω εδώ γιατί πήγε και αργά. Το γράφω μια τελευταία φορά. Το σύνταγμα και οι νόμοι είναι για τους ανίσχυρους. Οι ισχυροί θεσπίζουν νόμους για τον λαό, που οι ίδιοι όμως παρακάμπτουν. Ο μοναδικός τρόπος για να χάσουν τις καρέκλες τους είναι ένας. Να φτιάξουμε δικούς μας, εργατικούς και πανανθρώπινους νόμους και να αρχίσουμε να τους εφαρμόζουμε. Άντε γιατί πολύ τράβηξε το αστείο. Και δεν βλέπω κανέναν να γελάει πια.

(Άτιτλο)

Sat, 23 May 2009 01:51:45 +0300

Απ’ όλα όσα είδα, όταν τον κόσμο γύρισα,

τίποτα από τα μάτια σου πιο φωτεινό δεν είδα,

τόσο που ο ήλιος ο λαμπρός κι αυτός με τη σειρά του

χαμήλωσε το βλέμμα του να μην τον ετυφλώνεις.

Το σ/κ που πέρασε

Mon, 18 May 2009 13:39:25 +0300

Πολλά και διάφορα έγιναν το σαββατοκύριακο που πέρασε.

Πρώτο και καλύτερο, ότι κάποια στιγμή το μεσημεράκι, έληξε ο αγώνας Manchester Unioted - Arsenal 0-0, οπότε και η MUFC πήρε για άλλη μια χρονιά το πρωτάθλημα Αγγλίας. Αν βάλουμε και το γεγονός ότι σε 9 ημέρες είναι ο τελικός του Champions League, στον οποίο ξανασυμμετέχει η MUFC, τότε μιλάμε για πολύ όμορφες στιγμές για τους κόκκινους διαβόλους. Ένα μεγάλω ευχαριστώ στον Sir Alex Ferguson που κατάφερε να ισοφαρίσει την Liverpool σε αριθμό πρωταθλημάτων, δηλαδή 18. Μόνο που η L’pool δεν έχει πάρει ποτέ πρωτάθλημα από τότε που η Α εθνική Αγγλίας, έγινε Premiership, δηλαδή από το 1992 και μετά. Δεν πειράζει. Ας παραφράσω και ας πω: How do you see Liverpool next year?

Δεύτερη μάλλον η Eurovision. Σοβαρά τώρα, έχει δει κανείς κάτι πιο κιτς και ταυτόχρονα ανούσια πολυέξοδο από την Eurovision; Υπερτιμημένος “διαγωνισμός”, χωρίς καμία συνεισφορά στον πολιτισμό και την μουσική, με κομμάτια που, τουλάχιστον για την Ελλάδα, αντικατοπτρίζουν το ρεύμα της εποχής. Να μου πεις, αν έστελνες το “Άξιον εστί” που είναι διαχρονικό ή “Τα παιδιά του Πειραιά” θα τα πήγαιναν καλύτερα; Όχι, αλλά έχει σημασία; Ένας διαγωνισμός, μια παρέλαση φανφάρας, γελοίου και πρόχειρου, ανάμεσα στα 42 ευρωπαϊκά κράτη (πότε γίνανε τόσα πολλά, λιγότερα θυμόμουνα ότι ήτανε), δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από τροφή για τους πολλούς και κυρίως για τους άμουσους. Για αυτούς που νομίζουν ότι ο Σάκης Ρουβάς, είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η ελληνική μουσικη σκήνη σήμερα.

VHS: Very Hot Stuff. Αυτοί αξίζουν. Τους είδα το Σάββατο, για δεύτερη φορά. Μπορεί να μην παίζουν ελληνική μουσική, ούτε καν μουσική του σήμερα, αν και αυτά που παίζουν ακούγονται ξανά από όλους τους σταθμούς, αλλά αξίζουν. Έξι καλοί μουσικοί που παίζουν disco, italo-disco και pop των 80s, με πολλή όρεξη και περισσότερη δουλειά. Γιατί τα καλά συγκροτήματα, πέρα από το ταλέντο, έχουν και πολλές ώρες προβών στην πλάτη τους. Τους έβαλα τρίτους, όχι γιατί υστερούν σε σχέση με την Eurovision, αλλά γιατί έτσι εξελίχτηκε η μέρα μου. Ενδεικτικά οι σελίδες τους σε myspace και facebook είναι οι εξής:

http://www.myspace.com/thevhsband (το οποίο έχουν σταματήσει να ανανεώνουν)

http://www.facebook.com/pages/VHS/68866574050 (εδώ είναι το καλό)

Επίσης λίγο σύντομα:

Η “βρώμικη” καντίνα της πλατείας Μαβίλη, εξακολουθεί να μην μου αρέσει. Συν το ότι με ένα σάντουιτς δεν χορταίνω και πρέπει να πάρω δύο, οπότε να σκάσω συνολικά εφτά ευρώ.

Το Σάββατο παιδεύτηκα γύρω στις 8 ώρες, κάνοντας κι άλλα πράγματα ταυτόχρονα, να εγκαταστήσω τα Windows 7 RC στο laptop. Τα κατάφερα τελικά την Κυριακή. Για όποιον ενδιαφέρεται, το σωστό είναι να γράψετε το dvd σε όσο το δυνατό πιο αργή ταχύτητα. Αν και έτσι έχετε πρόβλημα, ρίχτε κανά μπινελίκι, μπορεί και να πιάσει.

Αυτά…

Αλλαγή ημέρας της εκδήλωσης για τον Γιάννη Ρίτσο

Thu, 07 May 2009 12:46:00 +0300

Δυστυχώς ο καιρός χτες δεν ήθελε να γίνει η εκδήλωση στο γήπεδο του Απόλλωνα Σμύρνης, όπως είναι το σωστό και όχι Απόλλων Αθηνών, στην Ριζούπολη. Άλλαξε η ημέρα και πήγε την Δευτέρα 11 Μαΐου. Σκατά Μάιο κάναμε ως τώρα. Ελπίζω να πάμε καλύτερα από σήμερα και μπρος.

Συναυλία - αφιέρωμα στον ποιητή της Ρωμιοσύνης

Την Δευτέρα, 11 Μάη, στις 8.30 μ.μ., στο γήπεδο του Απόλλωνα στη Ριζούπολη

Στον ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο είναι αφιερωμένη η μεγάλη συναυλία που διοργανώνει η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ, την Δευτέρα 11 Μάη, στις 8.30 μ.μ., στο γήπεδο του Απόλλωνα στη Ριζούπολη, με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή του. Ενα αφιέρωμα στον κομμουνιστή ποιητή, που αγάπησε το Λαό, την Ποίηση, την Επανάσταση και δίδαξε ήθος, αξίες, στάση ζωής. Στη συναυλία θα πάρουν μέρος οι τραγουδιστές Γεράσιμος Ανδρεάτος, Μαργαρίτα Ζορμπαλά και Μανώλης Μητσιάς, ενώ θα συμμετάσχει η ηθοποιός Φιλαρέτη Κομνηνού. Τη σκηνοθετική επιμέλεια της εκδήλωσης έχει ο Γρηγόρης Βαλτινός.

“Την πρώτη και την τελευταία σου λέξη

την είπαν ο έρωτας και η επανάσταση.

Ολη σου τη σιωπή την είπε η ποίηση”

Έκπληξη!!!

Thu, 07 May 2009 09:53:09 +0300

Άνοιξα σήμερα τα email μου (κατά το “άνοιξα τους φακέλους” που λέμε για την κλασσική αλληλογραφία) και είδα ότι τρεις άγνωστοι, σε μένα, άνθρωποι είχαν σχολιάσει σε κάποιες από τις αναρτήσεις μου. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους διαβάζετε τις ηλιθιότητες που γράφω και να σας υπενθυμίσω ότι διαβάζοντας το blog μου χάνετε σημαντικό χρόνο από την ζωή σας. Θα μπορούσατε να είστε έξω με κανά δυό φίλους ή στο σπίτι με παρέα και να παίζετε επιτραπέζια. Αλλά όοοοχιιιι…. Εσείς κάθεστε και γράφετε σχόλια στο blog μου.

Πέρα από την πλάκα, ευχαριστώ πολύ όλους σας. Ειλικρινά.

ΥΓ: Θα με ενδιέφερε πάρα πολύ να δω και μερικά σχόλια σε παλιότερες αναρτήσεις. Έτσι κι αλλιώς καίγεστε μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και διαβάζετε το blog μου. Ρίχτε και μια ματιά στις προηγούμενες σελίδες. Με ενδιαφέρει πάντα η κριτική, αρνητική και θετική, αρκεί να είναι καλόβουλη.

Σώσον ημάς και υμάς…

Wed, 06 May 2009 14:52:42 +0300

Σώσον ημάς και υμάς…